Voordat Siebe aan tafel plaatsneemt voor het interview, doet vader Marten nog snel even de kraag van zijn zoon goed. De heren lachen elkaar toe, en Marten vervolgt zijn weg in Steegenga Mode. Tien jaar geleden trad Steegenga senior terug als directeur van de modewinkel, en nam Siebe het stokje over. Helemaal afstand nemen van de winkel kon Marten echter niet. ‘Hij werkt hier twee dagen in de week’, vertelt Siebe. ‘Hij vindt het fijn, en ik ook. Hij blijft voor mij een inspirator.’
Steegenga Mode zit in het bloed van de familie. Niet verwonderlijk; het bedrijf bestaat al sinds 1899. Weduwe Wiepk Hospes Roelevink staat aan de wieg van de handelszaak. Ze moet geld verdienen om haar gezin in levensonderhoud te kunnen voorzien. Ze gaat met een grote mand gevuld met ventwaar op pad, en probeert ze aan de man te brengen. Na enkele jaren trouwt ze met Herre Steegenga. Samen zetten ze het bedrijf voort.
Zoon Benjamin neemt in 1930 de fakkel over, maar schakelt over op confectie. Zoals zijn ouders deden, ging ook hij langs de deuren om zijn waren te verkopen. Tijdens dit werk ontmoet hij Janke Heida, zijn liefde voor het leven. Na het trouwen verhuizen ze naar Balk waar ze een kleine zaak aan de Luts overnemen. In deze winkel verkopen ze heren- en jongenskleding. Daarnaast stapt Benjamin dagelijks op de fiets met een grote koffer gevuld met overalls en nette pakken. Hij trotseert weer en wind om de spullen te verkopen.
Het is geen makkelijke tijd, maar ze houden stand. Zelfs de Tweede Wereldoorlog kan het bedrijf niet omver gooien, al is er in die tijd geen sprake van goede handel. ‘Ik vraag me ook wel eens af hoe mijn grootouders die tijd zijn doorgekomen’, geeft Siebe toe. ‘Maar ze hadden een buffer, en een personeelslid. Dus dat scheelde. Aan de andere kant hadden ze wel negen kinderen om te voeden. Hoe dan ook: ze zijn er redelijk doorheen gekomen.’
Wanneer de derde generatie in de persoon van Marten Steegenga in 1959 in het bedrijf komt, gaan de zaken inmiddels iets beter. Er wordt een auto aangeschaft waarmee bij de mensen thuis goederen worden verkocht. Na verloop van tijd raakt dit werk overbodig; de winkel floreert voldoende om het werk buiten de deur achterwege te laten. Met zijn vrouw Anneke Hiemstra, met wie hij in 1963 trouwt, treedt hij op een gegeven moment in de voetsporen van zijn ouders. Wanneer ze kinderen krijgen, besluiten ze naast de heren- en jongenskleding ook kinderkleding te kopen. Dit wordt echter geen succes.
Een betere zet was de overname van de naastgelegen lingerie- en breiwinkel. Deze werd gerund door twee tantes van Marten. Wanneer zij stoppen, kopen Marten en Anneke de winkel erbij. De uitbreiding wordt aangegrepen om ook damesmode te gaan verkopen, en daarmee voorziet het echtpaar klaarblijkelijk in een grote behoefte.
De damesafdeling werd al snel groter dan die van de heren. Ondertussen vindt er gezinsuitbreiding plaats. In 1967 wordt Siebe geboren. Hij groeit op met twee broers en een zus. Hij herinnert zich nog dat het gespreksonderwerp aan de eettafel altijd de winkel was. ‘Soms probeerden we het onderwerp te veranderen, maar we kwamen steeds weer uit op de winkel.’ Uiteindelijk was Siebe de enige die interesse had om ook in het bedrijf te treden. ‘Al kwam dit pas toen ik klaar was op het heao’, zegt hij hierover. ‘Ik was altijd al kleding-freak, en op het heao kwam ik erachter dat ik ook een retailmens ben. Inmiddels sta ik al tien jaar aan het roer. Mijn moeder stopte volledig met werken toen ze 65 werd, en mijn vader steekt tot op de dag van vandaag met alle liefde klanten in het nieuw.’
Waar Steegenga Mode jaren geleden vooral de vijftigplussers op haar wenken bediende, heeft Siebe door de jaren heen ook de jongere doelgroep verleid om te winkelen bij Steegenga. Daarnaast is onder zijn hoede de winkel weer uitgebreid, ook qua personeel. Inmiddels heeft de winkel 45 medewerkers. Maar waar het altijd om heeft gedraaid bij Steegenga Mode, geldt nog steeds: ‘We willen de mensen inspireren en een modebeleving geven. We zitten hier wel in een klein dorp. Mensen uit heel het land komen bij ons winkelen. We willen dat ze elke keer weer met een goed gevoel weer weg gaan.’
Dat Steegenga een familiebedrijf is, heeft voor Siebe waarde, vertelt hij in de koffiehoek van de modezaak. Achter hem pronken zwart-wit foto’s van de vorige generaties. ‘Elke generatie heeft de zaak uitgebreid en veranderd, en dat heeft het gemaakt tot wat het nu is. Wie mijn opvolger wordt is nog sterk de vraag. Mijn vriendin en ik hebben geen kinderen. Maar het belangrijkste is, is dat mijn opvolger de juiste keuzes maakt voor het bedrijf. En ik hoop dat het bedrijf nooit uit Balk weg gaat.’
